ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ
ਮਾਇਆ ਕਿਤੇ ਧੁੱਪ ਕਿਤੇ ਛਾਂ
ਸਭ ਨੂੰ ਜੱਗ ਭਾਇਆ
ਪਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ
ਹੈ ਭਾਫ਼ ਬਣ-
ਕੇ ਉੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸੂਰਜ ਦੇ ਤੇਜ਼
ਤੋਂ, ਮੀਂਹ
ਬਣ ਕੇ ਸਭ ਦੇ ਸਿਰ ‘ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੰਗਾ
ਕਦੇ ਗੰਗੋਤਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ
ਮਿਲਦੀ ਜੋ
ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਉਦਗਮ ਸਥਾਨ ਹੈ ਠੀਕ ਇਸੇ
ਤਰ੍ਹਾਂ
ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਵੀ ਕੁਝ ਮਰਿਆਦਾਵਾਂ ਹਨ
ਜੋ ਕਿ
ਸਭ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕੋਈ ਵੀ
ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ
ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਤੁੱਛ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ
ਉੱਠ ਜਾਂਦੇ
ਹਨ। ਕੌਣ ਹਾਂ ਮੈਂ, ਕੀ ਨਾਮ ਹੈ
ਮੇਰਾ, ਮੈਂ ਕਿੱਥੋਂ
ਤੋਂ ਆਈ ਹਾਂ ਮੈਂ, ਪਰੀਆਂ ਦੀ
ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੀ ਮੈਂ
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਈ ਹਾਂ। ਮੰਡੀ
ਅਹਿਮਦਗੜ੍ਹ ਦੀ
ਗਰਗ ਪੁੱਤਰੀ, ਸੁਨਾਮ ਦੀ ਸਿੰਗਲਾ
ਪੁੱਤਰਵਧੂ ਤੋਂ
ਕਹਿਣਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਚੰਦ ਰਹੇਗਾ
ਗਰਗ ਪਤਨੀ
ਪੁੰਨਿਆ ਸਿੰਗਲਾ ਦਾ ਨਾਮ ਰਹੇਗਾ।
ਦੇਵ ਤੁਹਾਡੇ ਕਈ ਉਪਾਸਕ, ਕਈ ਢੰਗ
ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ
ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਭੇਟ ਉਹ ਕਈ
ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ ਗਰੀਬਣੀ ਐਸੀ ਜੋ ਕੁਝ
ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆਈ
ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਹਸ ਕਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ
ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਆਈ
ਧੂਪ-ਦੀਪ ਨੈਵੇਦਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਝਾਂਕੀ
ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨਹੀਂ
ਪਹਾੜ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਾਉਣ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ
ਦਾ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ ਕੀਰਤਨ, ਮੇਰੇ ਸੁਰ
ਵਿੱਚ ਮਾਧੁਰਤਾ ਨਹੀਂ
ਮਨ ਦਾ ਭਾਵ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਨੂੰ ਵਾਣੀ
ਵਿੱਚ ਚਾਤੁਰਤਾ ਨਹੀਂ
ਨਹੀਂ ਦਾਨ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਦੱਖਣਾ, ਖਾਲੀ
ਹੱਥ ਚਲੀ ਆਈ
ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਫਿਰ
ਵੀ ਨਾਥ ਚਲੀ ਆਈ
ਚਰਨਾਂ ‘ਤੇ
ਅਰਪਿਤ ਹੈ ਇਸ ਨੂੰ, ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ
ਇਹ ਤਾਂ ਵਸਤੂ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਹੈ
ਠੁਕਰਾ ਦਿਓ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰੋ
ਧੂਮ-ਧਾਮ ਨਾਲ ਸਾਜ਼-ਬਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਹ
ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ
ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮੁਕਤਾ ਮਣੀ, ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਵਸਤੂਆਂ
ਲਿਆ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
